Paulina Semkowicz - Szkliwo | wystawa
Paulina Semkowicz używa medium monumentalnego malarstwa do tworzenia przechodnich, narracyjnych , choć abstrakcyjnych przestrzeni, w których nieobecność bądź obecność stają się kluczowe w doświadczeniu widza
Od 2013 roku TRAFO działa jako otwarta platforma dialogu między artystami, publicznością i światem, łącząc sztuki wizualne z literaturą, teatrem, muzyką i nauką. Miejsce eksperymentu, edukacji i refleksji, reagujące na zmiany społeczne i kulturowe. Wystawy, rezydencje, wykłady i koncerty tworzą program, który stawia pytania i unika gotowych odpowiedzi.
Paulina Semkowicz używa medium monumentalnego malarstwa do tworzenia przechodnich, narracyjnych , choć abstrakcyjnych przestrzeni, w których nieobecność bądź obecność stają się kluczowe w doświadczeniu widza
Wyobrażone spotkanie artystek działających w latach 80. w NRD i PRL, które z powodów politycznych nie mogło się wówczas wydarzyć.
Paulina Semkowicz używa medium monumentalnego malarstwa do tworzenia przechodnich, narracyjnych , choć abstrakcyjnych przestrzeni, w których nieobecność bądź obecność stają się kluczowe w doświadczeniu widza
Wyobrażone spotkanie artystek działających w latach 80. w NRD i PRL, które z powodów politycznych nie mogło się wówczas wydarzyć.
Rozbieranie ze snu to wystawa, która działa jak scenografia, ale też performance rozpisany na gesty i przedmioty. Akcja dzieje się na polskiej wsi.
Rozbieranie ze snu to wystawa, która działa jak scenografia, ale też performance rozpisany na gesty i przedmioty. Akcja dzieje się na polskiej wsi.
Paulina Semkowicz używa medium monumentalnego malarstwa do tworzenia przechodnich, narracyjnych , choć abstrakcyjnych przestrzeni, w których nieobecność bądź obecność stają się kluczowe w doświadczeniu widza
Wyobrażone spotkanie artystek działających w latach 80. w NRD i PRL, które z powodów politycznych nie mogło się wówczas wydarzyć.
Paulina Semkowicz używa medium monumentalnego malarstwa do tworzenia przechodnich, narracyjnych , choć abstrakcyjnych przestrzeni, w których nieobecność bądź obecność stają się kluczowe w doświadczeniu widza
Wyobrażone spotkanie artystek działających w latach 80. w NRD i PRL, które z powodów politycznych nie mogło się wówczas wydarzyć.